Categorie: Recensies

Nico De Braeckeleer – Spiegelhuis (HO)
Phoenix Books, Temse (2026)
234 pagina’s; Prijs 19,98
Omslagontwerp & Vormgeving: Designs by Lotte

Nico De Braeckeleer heeft al een indrukwekkend rijtje (boek)titels achter zijn naam staan, zowel voor de jeugd, als voor Young Adults en, gelukkig maar, steeds meer horrorromans voor volwassenen. En… hij blijft lekker aan de gang met dat rijtje gestaag uit te breiden. En… dat vinden wij allen zo prettig, ja ja! En vooral ik! Ik zou hem zo zachtjesaan willen gaan vergelijken met die andere grote Vlaamse schrijver op fantastiek (maar vooral horror) gebied, Eddy C. Bertin, die in 2018 overleed en nog steeds node gemist wordt. Eddy Bertin, was net als Nico een schrijver voor de jeugd én volwassenen, en schreef schitterende verhalen en boeken. Precies zoals Nico nu ook doet. Want… Spiegelhuis is een prachtige horrorroman en zo maar een die door Eddy Bertin geschreven kunnen zijn, ware het niet dat Nico het geschreven heeft, en… daarmee een prachtig verhaal heeft geschapen, waarin het einde inslaat als een bom. Zoveel mag ik er wel van zeggen van mezelf.

Het begint met een wel heel verontrustende proloog, zich afspelend op 21 december 2025, met Louise, waarbij de toon gezet wordt. Als je dat verwerkt hebt, ben je nog maar 4 pagina’s verder en dan weet je wel dat er je nog wat te wachten staat.

Dan is het een half jaar verder en begint het ‘echte’ verhaal met deel 1, wat ‘Thanatofobie’ als titel heeft. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat even op heb moeten zoeken, maar toen ik zag dat het “een fobie voor de dood is, om te sterven en zaken die aan sterven doen denken. De naam is afgeleid van het Griekse thánatos, dood en phóbos, angst. Een zekere angst voor de dood is bij de meeste mensen wel aanwezig en er treedt doodsangst op als iemand in levensgevaar verkeert, maar van een fobie is pas sprake als de angst niet-reëel is (wat de persoon zich ook realiseert) en het dagelijkse leven van de lijder overmatig sterk beïnvloedt (bron: Wikipedia).”, en besefte toen dat ik het eigenlijk al wel wist. Nou ja… nu weten jullie het ook, zullen we maar zeggen.

Emily is aan het joggen en krijgt problemen als ze de Leie over moet steken, Ze vertraagd bij het naderen van de brug en stond stil bij het begin en hield de leuning stevig vast, terwijl het water donker onder haar doorstroomde. Van de beschrijving van de angst die Emily voelt, krijg je het zelf al benauwd. Na de brug jogt ze verder en krijgt van Safia, haar veste vriendin, een Facetime-oproep, waarin ze vertelt dat ze meegaat naar het vakantiehuis van Emily’s grootvader. Maar Emily heeft het nog niet aan haar ouders gevraagd. Haar ouders zijn overbezorgd over haar. Safia zegt: “Je bent 21 en dus geen kleuter meer, Em!”, en zet haar zo voor het blok. Ze moet het vandaag nog weten, want anders kan ze nog andere plannen maken.

Na veel vijven en zessen, krijgt ze toestemming van haar ouders en vertrekt ze samen met Laurens (haar broer), Poppy, Seppe en Safia. En… verder verklap ik niets anders, dan dat het bijzonder spannend én eng wordt! Vooral dat laatste.

Spiegelhuis is een bijzonder horrorverhaal, wat een bijzonder (ik zei het al) schokkend én verklarend einde heeft. Het is het meest indrukwekkende horrorverhaal dat ik de laatste tijd gelezen heb én dat wil wel wat zeggen, want ik lees nogal wat horrorverhalen. Dus… meer dan de moeite waard voor rechtgeaarde horrorfans, maar natuurlijk ook voor mensen die een echt spannend boek willen lezen. Een aanrader voor eenieder!

Jos Lexmond

Het Lied van Alchemie (FA)
Fantasywereld (2026)
296 pagina’s; prijs 23,99
Omslag/kaart/illustraties: Dottobi (dottobi.nl)
Verkrijgbaar bij: www.fantasywereld.nl/bazaar/

Om te beginnen moet ik eerlijk toegeven, dat bij mij in het fantatieke, Fantasy pas op plaats drie komt, na SF en Horror. Maar… uiteraard sta ik wel open voor alles wat fantastiek is, dus… begin ik met enthousiasme aan dit mooi verzorgde boek. Want… dat is het!

Het boek in de handen hebbende, vraag ik mij af wat voor een boek dit is. Is dit boek een verhalenverzamelbundel, een anthologie, of toch een verhaal samengesteld uit de vijf verhalen die de vijf schrijvers leverden? Op de achterzijde staat ‘Vijf auteurs. Zes verhalen, één mysterie.” Dus het laatste lijkt het me toe te zijn. Laten we eens kijken of we het kunnen achterhalen of het echt zo is, door het gewoon te lezen!

En… uiteraard is het een jubileumuitgave, vanwege het vijftienjarige bestaan, van FantasyWereld.nl, Vijftien jaar zoveel plezier van deze site, dat doet Davey Cobben goed! En nu dan nog leesplezier ook, het kan niet op. Prachtig vormgegeven ook. Meneer (of mevrouw) Dottobi, die kan er wat van. Eens kijken of ik een biografie van die persoon kan opsnorren. En… dat kon ik. (Zie voor meer info in Fandata.nl).

Welaan… het is tijd! Men leze… het eerste verhaal!

– Petra Doom – Stad van alchemisten (FA)
Azyr, een bard met zijn pseudodraakje Erisa, arriveren, vier dagen voor het festival in Aethelburg. Ze zoeken een herberg en ontmoeten een gestage stroom van fantastische wezens, zoals een halfreus, een wolfwisselaar, een dwergin en zo meer. De halfreus wees beiden ‘De Loden Pul’, waar ze logies vinden, de nacht doorbrengen en ontbijten. De toon is gezet. Het begin is kleurrijk en voorzien van allerlei fantastieke pluimage om van daaruit een mooi verhaal te beginnen. De basis is gelegd! Petra Doom is al een door de wol geverfde Vlaamse auteur, die al vele titels op haar naam heeft staan. Niets ten nadele van de anderen, maar zij is natuurlijk geknipt om het verhaal te openen, én dat doet ze met verve.
– Kelly van der Laan – Metalen regenbogen (FA)
Het is het verhaal van Ronan de smid. Zijn inzet voor zijn vriendin Mana. De ontmoeting met Azyr en zijn draakje en de opdracht voor een nieuwe halsband voor het beestje, alsmede een vrij doorzichtige geschiedenis van de ontvreemding van een pot groensang (wat het ook zijn moge). Leuk inkijkje over het leven in Aethelburg.
– Petra Doom – Het smeden van een verhaal (FA)
Een verbinding tussen de verhalen leggen. Een interlude, of toch een verhaal op zichzelf? Een beetje van beiden zou ik zeggen. We zullen op het eind zien of het gelukt is.
– Marieke Frankema – Vuur, water en inktdruppels (FA)
Marieke Frankema heeft de romantiek, de romantasy, stevig in handen in dit deel van het verhaal. Maar ook het goud voor de grote lijnen van het verhaal wordt hier in goede banen geleid. Het inktvisje is een leuke toevoeging in het geheel, maar de vondst van de dagboeken is me iets te gemakkelijk. Je kunt niet alles hebben!
– Petra Doom – Druppels van alchemie (FA)
Wederom een interlude en ja… het bindmiddel tussen de verhalen, onmiskenbaar van groot belang!
– Riley Morgan Tyler – Kennis en kaneel (FA)
Een voor mij onbekende, die bij nazoeken, nogal actief is op instagram. Maar volgens mij én Fandata.nl is dit het eerste verhaal van haar dat op papier verschijnt, maar wij kunnen ons vergissen natuurlijk. (Fandata.nl heeft veel (bijvoorbeeld 88.000 Nederlandstalige titels), maar is bij lange na nog niet compleet. Maar… er wordt hard aan gewerkt!), Het verhaal draait alleen om oude recepten, de vertaling ervan en de daaropvolgende experimenten om de echte, vergeten, Aethelburgse appeltaart te opnieuw te kunnen creëren. Leuk gedaan, maar of het vijftig pagina’s moest duren? Dat is vrij lang!
– Petra Doom – De smaak van geheimen (FA)
Opnieuw een Interlude. We zijn een dag voordat het festival losbarst. Petra Doom, de uiteindelijke begeleider van het verhaal, die alles in goede banen leidt!
– Cortina Onderstijn – Weg met de wind (FA)
Griselina, vergezeld van haar windhond, probeert een job te scoren bij alles en iedereen. Maar eenieder lijkt wel een alchemisch hulpmiddel te hebben aangeschaft. Heeft Griseline nog wel bestaansrecht? Prettig leesbaar verhaal, doorspekt met leuke vondsten.
– Petra Doom – Spektakel in Aethelburg (FA)
Het verhaal waarin alles bij elkaar komt! Het raadsel is opgelost, het lied is geschreven, het draakje is eindelijk een draak geworden en het festival is een succes en wordt met een magisch vuurwerk afgesloten. En… ergens gloort er misschien een vervolg? Wie zal het zeggen.

In ieder geval is Het Lied van de Alchemie een luchtig én smeuïge Fantasy geworden, dat me toch goed bevallen is. De deelnemende schrijfsters waren grotendeels onbekenden van me, omdat we natuurlijk in de diverse vijvers van het Genre vissen, maar ze kwamen verrassend uit de hoek. Een vervolg… dat zou me wel smaken, denk ik zo! Misschien bij het volgende lustrum?

Jos Lexmond

Het jaar zonder zomer (Gemengd)
Uitgeverij EdgeZero (2026) € 13,98
Samenstelling: Rob Geukens
Omslag: Mike Jansen/Gidion van de Swaluw
Illustraties: Rob Geukens
Verkrijgbaar via Amazon: Het jaar zonder zomer: samengesteld door Rob Geukens : Geukens, Rob, Jansen, Mike, Scheepers, Laura, Boekestein, Jaap, van Egmond, Edward, Lowagie, Bruno, Klein Haneveld, Johan, Roger, Frank, Eekhaut, Guido, De Baerdemaeker, Ruben: Amazon.nl: Boeken

Eens een keer een bundel die niet is samengesteld door de rasverzamelaar Finn Audenaert (hier aanwezig in de hoedanigheid als schrijver), maar door Rob Geukens, die normaal gesproken een auteur is. In het natte voorjaar van 2024 deed Rob een oproep. Wie wilde meewerken aan een bundel verhalen getiteld: Het jaar zonden zomer. Hij hoopte daarbij dat deze grimmige, zompige periode van 2024 hedendaagse auteurs zou inspireren tot nieuwe Horror, sfeervol, vervreemdend en op de juiste momenten schokkend en afschrikwekkend. Deze oproep leverde een veertien verhalen op. Sommige laten je impliciet en subtiel huiveren, anderen – het bloed kruipt, en spuit soms, waar het niet kan gaan – zoeken het echte gore op, De verhalen bespelen aloude thema’s van ongemak, angst en afgrijzen.

Wel… we zullen eens zien of Rob en kornuiten erin geslaagd zijn, een dergelijke anthologie te produceren! Kom maar op… alle veertien!

Het voorwoord is van Rob Geukens, waarvan het bovenstaande deels een extractie is. Voor meer…

– Guido Eekhaut – Dingen die gebeuren (HO)
Een arme schrijver, John, verhuurt zich als bijlesleraar Engels. Hij wordt ingehuurd door moeder om haar dochter Daphne wat bij te spijkeren in de Engelse taal. John komt tweemaal per week bij haar thuis. Een verhaal met een kruipende, sluipende toename van kleine, maar angstaanjagende gebeurtenissen, Mooi én subtiel gedaan! Verscheen eerder in: Mijn verzameling dode vrienden en andere verhalen (2024).
– Frank Roger – Het geschraap achter de deur (HO)
Een jongen ontwaakt in een stille wereld. Geen mensen op straat, maar wel enorme kevers, die een loslopende hond aan stukken scheuren en verorberen, Een wel zeer kort verhaal van de meester van het korte verhaal. Het is wachten…
– Jaap Boekestein – Het huis van de ongebroken lijn (HO)
Een vreemdsoortig, maar bijzonder origineel horrorverhaal, dat iets meer is dan alleen dat. Volgens mij is het een a-typisch verhaal voor Jaaps doen, maar aan de andere kant kan je best wel stellen dat Jaap zich in alle gebieden van het genre meer dan thuis voelt. Het is een verhaal over levende doden, maar niet van zombies. In mij strijden, wel of niet, vertellen van de clou van het verhaal, maar… niet vertellen heeft gewonnen. Dus… geniet er zelf van, Mooi blijft het!
– Laura Scheepers – Het najaar bracht onheil (HO)
Laura schreef een klassiek vampierverhaal, gesitueerd in het negentiende-eeuwse Naarden, waar de verschillen tussen de protestanten en katholieken nog aanzienlijk zijn. Een aantal meisjes zijn reeds leeggezogen gevonden en er wordt gevreesd voor nog meer slachtoffers onder de maagden van Naarden. Mooi gedaan!
– Bruno Lowagie – Er ligt een demon in mijn bed (HO)
L’histoire se repete en het blijft zich herhalen, zolang de demon rond blijft dwalen. Er lijkt een einde aan te komen, doordat de zus van een van de slachtoffers… Een horrorverhaal uit het vaste stramien, dat onderbroken moet worden! Het verscheen eerder in: Onvoltooid toekomstige tijd (2025).
– Maarten Luikhoven – In jouw ogen (HO)
Pracht van een engerd, dit verhaal! Je kunt je afvragen of dit wel horror is. De demon kan zich alleen maar ’s mans hoofd afspelen, maar iets in de gruwel maakt het pure en indiscutabele horror van de bovenste plank! Hoe eng wil je het hebben?
– Johan Klein Haneveld – Zeeschorpioen (HO)
Op een begrafenis van een vriend loopt de hoofdpersoon een ex-vriend tegen het lijf, die hem verteld dat de dood van Theo (de vriend), Rodericks schuld is. Roderick ziet er vreemd uit, alsof… Verhaal met een dreiging die steeds sterker wordt!
– Peter de Groot – De overgave (HO)
Een meisje alleen in de nacht, een willekeurige prooi voor mannen, pardon… van draken. In werkelijkheid is ze… Prima verhaal voor iemand die slechts eenmaal een verhaal publiceerde én waarvan verder niets bekend is. Het zal toch geen pseudoniem van iemand zijn?
– Finn Audenaert – Geweest (Geen)
Het is een walgelijk verhaal! Ik kan het niets anders noemen. Horror, met een hoofdletter H, maar zonder een greintje fantastiek! Had ik al gezegd dat het walgelijk was?
– Eowen Valk – De zeemeermin verzamelaar (Geen)
Angstaanjagend, dat wel, maar fantastiek… Nee! Er zijn geen zeemeerminnen, slechts een gek, die denkt dat beide zussen, die op vakantie zijn in Noorwegen, zeemeerminnen zijn en als zodanig de benen van de vrouwen aan elkaar naait. Zoals gezegd angstaanjagend! Dat er dit soort gekken zijn!
– Mike Jansen & Edward van Egmond – En dat is één (HO)
Schitterend verhaal met walgelijke details. Pitr Vassiljevitch is een prima hoofdpersoon, die onderdelen van mensen verzameld voor ene dokter Steen. Goede smaak moet je in dit verhaal niet verwachten, maar het is voorzien van een zekere elegantie en gesitueerd in een soortement van steampunk tijdperk in Engeland. Dokter Steen is voornemens een, nee… twee, golems te bouwen, die… Prachtig geschreven door Mike en Edward. Alle lof voor deze smaeckmaekers!
– Ruben De Baerdemaeker – Geisterwelt (HO)
Zojuist, gisteren om precies te zijn, heb ik dit verhaal nogmaals mogen gelezen in zijn bundel Bardo centraal. Vreemde verhalen, verschenen bij Uitgeverij Kremkoll als SF 4. Als we het nog niet wisten, dan is dit verhaal dat Ruben De Baerdemaeker kan schrijven. Heel erg GOED kan schrijven! Geisterwelt is een prachtig geschreven verhaal over Lotte die de schrijfhut van haar opa, na diens verscheiden, gaat opruimen. Verder ga ik er niets over vertellen. Lees het zelf en geniet van elk woord en de impact die het heeft. Binnen niet al te lange tijd de recensie van Bardo centraal zelf én dan komt dit geweldige verhaal nog eens aan de beurt.
– Mike Jansen – Als de leegte terugstaart (HO)
Het huis staat al ettelijke jaren leeg als Elias Tromps baan stopt. Hij ziet niets van het levende huis, van alle gruwelijkheden die zich manifesteerden in de muren, in de kelder, de krakende vloeren. Hij zit aan tafel, terwijl de raaf toekijkt! Vreemd, maar mooi verhaal!
– Rob Geukens – Terminus (HO)
Dit verhaal heeft iets droefgeestigs, maar ook iets hoopvols. Thijs voelt zich na de dood van zijn vriendin Nancy slecht. Hij wil niet meer leven en legt zijn smartphone op de rails om zichzelf uit de wereld te verwijderen. Hij probeert daarna in het metrostelsel van Brussel te overleven. Maar… Mooi geschreven. De wanhoop is duidelijk!

De verhalen worden nog door een naschrift gevolgd wat als titel ‘Postscript/ Het monster van Frankenstein en Dracula waren opnieuw door Europa’, door anoniem, maar ik denk dat het ook van Rob Geukens is. Het is een filosofisch artikel gericht op de duistere tijden die er aan staan te komen. Het eindigt met: “Griezelauteurs, doe er uw voordeel mee!” en “Lezers, wees voorbereid.”

Hier heb ik ook verder niets meer aan toe te voegen, als: Geniet ervan!

Jos Lexmond

Bavo Dhooge – Slotsom (FA)
Stichting Fantastische Vertellingen, Nieuw-Vennep (2026) Rare boekjes-reeks 71
98 pagina’s; prijs 11,95
Omslag: Ingrid Heit/Peter Erhardt
Illustraties: Peter Erhardt

Bavo Dhooge… goh, hoe lang is het al geleden dat ik iets van hem las? Ik kan me de tijd niet heugen. Gelukkig heb ik een vrij omvangrijk archief en ik heb naam dat ik nooit iets weggooi, zowel digitaal als analoog, dus het moet niet zo moeilijk zijn. En… inderdaad. In een directory op mijn harde schijf, met de ‘titel’ recensies kom ik twee boeken van Bavo tegen die ik in 2008 gerecenseerd had. Spiegels en Straks werd ons geluk vermoord. Dat moeten meteen de laatste zijn geweest die ik van hem las. Waarom? Wel… hij schreef veel jeugdboeken, en… die lees ik helaas niet meer bij gebrek aan tijd. Verder begon Bavo behoorlijk door te breken als thrillerschrijver en daar ik mezelf enkel en alleen met fantastiek bezig hield, kwam het er gewoon niet meer van, alhoewel ik waarschijnlijk nog best wel een verhaal of twee van hem gelezen zal hebben in de tijd tussen 2008 en 2026.

Toen dus Slotsom in de Rare Boekjes reeks van Stichting Fantastische Vertellingen verscheen, had ik niet lang nodig om besluiten het aan te schaffen (ik schaf trouwens alle Rare Boekjes aan) en ging er eens rustig voor zitten!

Het verhaal heeft als eerste regel: “Ik weet niet precies op welke dag ik een boek werd.” Ik weet niet hoe het met jullie gesteld is, maar ik ben dan meteen verkocht. Ik vind het een schitterende opening! Een eindje verder: “een ouderwets degelijk lijfelijk boek. Het lijkt er zelfs sterk op dat ik een tweedehands leesexemplaar ben – ik kan mijn muffe lijfgeur ruiken”. Ik kan me zo voorstellen dat Bavo dit breeduit grijnzend schreef.

En zo door. De humor spat van het papier af en zelfs ik (zelf al een half boek die e-boeken niet uit kan staan) kon van tevoren niet bevroeden dat er zoveel te vertellen was als je een boek was, zonder ook maar op enig moment saai of vervelend te worden. Om volledig te zijn, het is toch een volgroeide novelle van tweeëntachtig pagina’s geworden.

Net zoals er aan een ‘normaal’ boek, gevoelig of niet, breedsprakig of niet, wetenschappelijk verantwoord, of met een klap, dan wel zachtjes jankend, een einde aan zit, zo zit er ook een einde aan dit boek(je). Dit is absoluut filosofisch van aard en het overdenken, dan wel peinzen, meer dan waard.

Een boekje met een verhaal om in je hart te sluiten als je een boekenliefhebber bent (én… trouwens ook als je dat niet bent)!

Jos Lexmond…

De boodschap (Gemengd)
Uitgeverij EdgeZero (2026) € 12,99
Samenstelling: Finn Audenaert
Omslag: Mike Jansen/Tais Teng
Illustraties: Coen de Moor
Verkrijgbaar via Amazon: De boodschap: Samengesteld door Finn Audenaert : Audenaert, Finn, Ootjers, Miriam, Scheepers, Laura, Bouwhuis-Ooyevaar, Patricia, Geukens, Rob, Frini, Daniel, Everaert, Elke, Teng, Tais, de Moor, Coen, Jansen, Mike: Amazon.nl: Boeken

De boodschap volgt De Belofte van vorig jaar op. De verhalenwedstrijd van het online magazine Out Of This World van 2026 had als thema ‘De boodschap’. Dat heeft toch weer vijftien mooi verhalen opgeleverd, plus nog een achttal bonusverhalen, waaronder het verhaal bij de omslagillustratie, door Tais Teng. Aanschaffen dus maar weer! Voor de prijs hoef je het, absoluut, niet te laten bij EdgeZero!!!

Het is trouwens al het derde boek dat ik onder ogen krijg dat is opgedragen aan ene Tineke, met als bijschrift: “die écht luistert”! Die Tineke, dat moet een ……… (vul het zelf maar in) zijn. Maar… mijn Hetty, die mag er ook zijn!

Bij het voorwoord, dat ik verder aan je leeslust laat, viel me toch een ding op. Bij het voorstellen van de jury. Ik zag bij Finn Audenaert staan: Bundelverslaafde, wat een waar woord is. Ik kan dat met hart en ziel én uit eigen observatie, bevestigen! Ik ondervind er zelf de verwoestende effecten van!

Nou… laten we maar eens naar de verhalen kijken, het wordt de hoogste tijd!

1. Ruben De Baerdemaeker – Instrumentele convergentie (SF)
Ruben de Baerdemaeker is de winnaar! Hij is een Vlaamse auteur die eigenlijk al gearriveerd is, maar helaas nog niet bij de menigte. Maar dat hij een schrijver voor de toekomst is, ook mede gezien dit verhaal, staat buiten kijf! Dit is een PRACHT verhaal! Tot nu toe ken ik natuurlijk de andere verhalen niet, maar dit is dermate sterk, dat het haast niet anders kan dan dat het het beste, en dus eerste, geworden is! Lees én geniet er zelf van, zonder dat ik het voor je verpest met mijn commentaar. Ook ik wil alleen maar helpen. Daar heb je recht op!
2. Charles van Wettum – Vierhonderdeenendertig (SF)
Waanzinnig goed verhaal over Joodse feestdagen, wiskunde, Pi, het aantal decimalen achter Pi en zo meer. Voor mij… een a-typisch verhaal voor Charles, maar daar zal hij zelf anders over denken. Tja!
3. Rob Geukens – Uitzettingsbeleid (FA)
Mysterieus verhaal, intrigerend ook! Na ontvangst van een brief, beginnen er onverklaarbare gebeurtenissen, waarvan ik wel meer zou willen weten. Hoe, waarom en wat? Hopelijk komt er ooit verduidelijking!
4. Miriam Ootjers – De brug (FA)
Een mooi verhaal, van waaruit legenden ontstaan. Een volk, gesplitst in vieren, waarvan twee (of liever: een) de weg naar samensmelten proberen te ontdekken. Zoals geschreven staat, gaat dat met op en neer. Uiteindelijk… Mooi verteld!
5. Roelof Goudriaan – Leeg Blad (FA)
Ach schrijver, stoppen met lezen is onmogelijk voor mij. Ik zou elke zin wel uit je laptop, pen, potlood, of wat dan ook, willen trekken. Dus… stop niet! Prachtig verhaal. Indrukwekkend, dat ook!
6. Katrien Verheecke – Gedachten zijn vrij (SF)
Mooi verhaal over een toekomst dat terug probeert te kijken naar het verleden. Gokken eerst, dan pas écht kijken! Mooie wereld, maar wiens toekomst is dit?
7. Johan Klein Haneveld – Drakenvuur (FA)
Dramatisch verhaal over twee mannen die, ondanks alle verhalen en waarschuwingen, toch doorzetten met hun jacht op de schat, dat wordt bewaakt door een draak, maar… Met een meer dan dramatische afloop! Radioactiviteit? Je zou het haast zeggen!
8. Patricia Bouwhuis-Ooyevaar – Hayfeather Road (HO)
Schitterend horrorverhaal! Een echtpaar kocht een huis dat een grondige opknapbeurt van node had. Er gaan verhalen over het huis, maar het echtpaar, de vrouw meer dan de man, negeren het en genieten! Maar… vreemde dingen gebeuren. Pracht van een eng verhaal voor een debutant in het schrijven van korte verhalen in dit genre. Love it!
9. Liesbeth Jochemsen – De twaalf winkels van Alien (SF)
Een pracht van een experiment in alien humor. Ik ben nét niet van mijn stoel gerold van het lachen! Ik ga er verder niets over verklappen! Lees het zelf en pak voor je begint, voor alle zekerheid, een zakdoek. Enjoy!
10. Jaap Boekestein – Het discrete raadsel van de hybride man (SF)
Ha… een Sergio verhaal, waarbij je je mag afvragen wie er nu de schurk, de onverlaat en de Jan Doedel is. Het verhaal behoort duidelijk tot de beste Sergio verhalen, die ik door de oogjes haalde en waarbij het linkeroog verdacht knipperde. Jaap op z’n best! GenIeten! Ja… met een grote I.
11. Cathy van Zwartewater – Sepia (FA)
Na een dreun te hebben ontvangen van de schuurdeur, ziet Fenneke de wereld in sepia. De eik is een heel stuk kleiner dan ze zich herinnerde en er is een kapschuur, die er net nog niet was. “Meisje, kom je met me spelen?”, zei het meisje van een jaar of vijf. Ze was net als de rest van de wereld in sepia. Haar vriend liet alles vallen en bracht haar direct naar en dokter gebracht. Deze constateerde een zware hersenschudding… Mooi verhaal. Verrassend!
12. Wim Slierendregt – Twee zussen, twee boodschappen (FA)
Een verhaal waar ik moeite mee heb. Het leest stroef en heeft een setting waarin het, Loki en zijn zoon, met hun paranormale gaven, makkelijk af gaat in een Fantasy wereld, waar Lucia soms zoek is. Het lijkt me meer een uittreksel uit een roman. Vreemd dat het hier twaalfde werd.
13. Mike van Dooyeweert – Bezorg me een drakenei! (FA)
Leuk verhaal waarin een boodschapper slachtoffer wordt van een poging een mare te verspreiden. Dat een ijsdraak bestaat en een eind aan de oorlog kan maken.
14. Mehmet Küçükaycan – Kus (FA)
Een vermakelijk verhaal over een teckel en zijn bazinnetje. Ze wisselen van plaats. Luchtig vermaak. Niets meer dan dat.
15. Joachim Heijndermans – Transcriptie vergadering gemeente Berkhuizen en het groene blad (FA)
Niet heel erg origineel, maar toch leuk gedaan. Ik denk dat alle schrijvers weleens iets dergelijks hebben geschreven. De opstand van de natuur tegen de mens. Zelf heb ik dat ook wel eens (lang, heel erg lang geleden) gedaan. Maar… niets mis mee!

De Bonusvertellingen
– Tais Teng – Het zevende zwaard, een verhaal van de Cirkelzee (FA)
Een verhaal van de Cirkelzee. Niet te versmaden! Hadrun wordt, door tussenkomst van de Godin Idlimar, van een schoffie de heerser over Damascus. Hoe? Leest en wenst dat gij Hadrun waart!
– Finn Audenaert & Daniel Frini – Visita Interiora Terrae: De Gezant, De tovenaar en de Declamator, een vertelling van Koltan (SF)
Finn samen met een Argentijnse schrijver… hoe is dat zo gekomen? Apart verhaal, wat soms misschien iets té apart is, maat wat wel boeit! Een landing op een barre planeet, waarvan de bemanning vertegenwoordigd wordt door de Gezant. Hij, de Gezant, wordt gedwongen in een schacht iets te zoeken en als hij het dan gevonden heeft… Voorzien van verwarrende details die het niet gemakkelijker maken het te lezen. Misschien was het iets tussen de beide schrijvers, dat moeilijk te verwoorden was. Spaans mogelijk? Alhoewel Finn toch wel voor hetere vuren gestaan heeft.
– Frank Beckers – … — — — … (De boodschap) (SF)
Leuk gedaan. Het is vanuit aliens geschreven. Astronomen hebben intelligent leven aangetroffen in het heelal. Hun radiotelescopen hebben een signaal opgevangen … — — — … Leuke vondst.
– Mike Jansen – Terminus (SF)
Pracht verhaal. Een soort van robot heeft zich gevestigd op een oeroude planeet en filosofeert, na het collectief verdwijnen van de mensheid, over het leven, tot een (de laatste) verbeterde mens op de planeet landt en… Verhaal dat klinkt als een klok en tikt alsof elke tik de laatste kan zijn! Verscheen eerder in: Achterblijvers (2018).
– Maarten Luikhoven & Edward van Egmond – Paralogia (HO)
IJzersterk én intrigerend én fascinerend én desintegratie! Een gevangene wordt uit de gevangenis gehaald door een aantal zwijgzame mannen, die hem meevoeren naar een onbekende bestemming. Stukje bij beetje ontfutseld de gevangene informatie aan zijn begeleiders. Er is een entiteit… Prachtig én dreigend!
– Finn Audenaert & Eveline van Dienst – Ivan van Ivan: De wijze les van de Rus (FA)
Een verhaal met sterke banden met Alice in Wonderland. Het fantastieke deel komt pas heel erg op het end. De laatste paar regels om precies te zijn.
– Frank Roger – De gevaren van last minute shopping (SF)
SCHITTEREND! Jawel… in hoofdletters! Een meisje stormt een nachtwinkel binnen en ze heeft een boodschappenlijstje voor het Kram-Jan feest. Frimmels, in standaard verpakking, Krawakkels, oulok oulok en boingo-doingo. Het gezicht van de winkeleigenaar spreekt boekdelen. Het meisje is teleurgesteld als haar wensen uitverkocht blijken te zijn en… Verhaal zoals alleen Frank Roger het kan vertellen, Nuchter, soms villein én dimensie overschrijdend!
– Laura Scheepers – Vissen in troebel water (HO)
Mooi verhaal! Het heeft lichte horrorinvloeden, maar je kan het ook een detective noemen, occult als je wilt. Zeydel Quirijn en zijn nichtje Theresa lossen zaken op die met het buitengewone te maken hebben. Dit keer ook! Ik meen al eens eerder een verhaal met dit illustere tweetal gelezen te hebben, of zelfs meer dan één? Laura, help???

Over het algemeen mag ik wel concluderen een sterke verzamelbundel in handen te hebben. Op een paar minderheden na, zou je het zelfs een bijzonder sterke anthologie kunnen noemen. Volgend jaar maar weer een editie van de verhalenwedstrijd van OOTW, mét bijbehorende verhalenbundel! Bij voorbaat dank!

Jos Lexmond

Verhalen uit vreemde oorden (DIV)
Bookmundo, Rotterdam
193 pagina’s, € 16,05
Samensteller: Finn Audenaert
Omslag + Illustraties: Rik de Lavaletta
Te bestellen via: Verhalen uit vreemde oorden – 9789403897059 – Bookmundo
Of… via Bruna, Amazon of wat dan ook, voor: € 16,50

‘Uw journalist ter plaatse brengt verslag uit van allerlei gebeurtenissen uit vreemde oorden’, zo begint Finn Audenaert een blog, die uit zal groeien tot een melting pot en vergaarbak van vreemde verhalen. Fantastiek, weird, historisch verhalen, spannende verhalen en autofictie en vooral van UKV’s, ultrakorte verhalen en gedichten. Het zal uitgroeien tot Finn het uitgeven van verzamelbundels zeer goed in de greep heeft en tegenwoordig zowat overal voorkomt. Hij geeft zichzelf en vele auteurs de kans op publicatie en roem, maar met de nadruk op publicatie! We zullen deze anthologie eens overlopen om te zien wat er fantastiek is en wat niet! Uiteraard vat ik gedichten niet onder fantastiek en als er (Geen) achter de titel staat, het zal je niet verbazen, dan is dat verhaal ook geen fanastiek. En… lees het voorwoord vooral, om het plaatje compleet te maken, zelf!

Nog een, of twee, woord(en) over de omslag. Mooi, vreemd en dromerig, in een stemmige kleurstelling! Complimenten!

– Ruben De Baerdemaeker – Ik ben een God (Gedicht)
– Finn Audenaert – Ontmoeting (Geen)
– Johan Klein Haneveld – Poliepen (Geen)
Mevrouw Thynne gaat voor drie maanden naar Londen en laat de zorg voor haar poliepen over aan haar bedienden. Toen ze terugkwam… geen fantastiek!
– Johan Klein Haneveld – Pionier van de aquariumhobby (Toelichting bij ‘Poliepen’) (Geen)
– Finn Audenaert – Verkeerd gegokt (Geen)
– Charles van Wettum – Het beste ruimtepak ever (SF)
Ah… gelukkig! Het eerste SF verhaal en niet een van zomaar iemand! Prachtverhaal over een eigenwijze astronaut en een evenzo eigenwijze AI. Microcommunicatie… Eerdere versie, getiteld: Het beste ruimtepak e v e r, verscheen in Fantastische Vertellingen 63 (2022)
– Finn Audenaert – Discipline (Geen)
Weird verhaal? Maar… geen fantastiek.
– Frank Roger – Ongedaan (FA)
Prachtverhaal! Dus… als je een backspace toets op je toetsenbord hebt, kan je met iets dergelijks… Briljant!
– Finn Audenaert – Grondigheid (Geen)
Wederom weird, maar… geen fantastiek.
– Rik de Lavaletta – De opstand (HO)
Behoorlijk eng verhaal! Als de apparaten in je huis in opstand tegen je komen, wordt dat, behoorlijk spannend. Op zijn minst levensbedreigend!
– Finn Audenaert – Lux (Geen)
Wederom weird, maar… geen fantastiek.
– Peter De Backer – Blauw (Geen)
Ook weird, maar… geen fantastiek.
– Finn Audenaert – Mottenjager (Geen)
Nog een stukje weirder, maar… geen fantastiek.
– Luc Vos – Ik kom (FA)
Een ontkenning, die langzaam maar zeker een acceptatie wordt. Mooi geschreven!
– Finn Audenaert – Prijsduif (Geen)
De vogel is gevlogen, maar… geen fantastiek.
– Edward van Egmond – Het examen (FA)
Kort verhaal. Te kort voor fascinatie, maar ergens heeft het wel wat. En… ook weer niet. Raadsels? Lees het zelf!
– Finn Audenaert – Ruitenwasser (Geen)
Zeker en vast een weird verhaal, maar… geen fantastiek.
– Laura Scheepers – Bridget (FA)
Femicide, dat is het juiste woord voor de gebeurtenissen in dit verhaal. Hoe dan ook… ik vind het een beetje een vreemd verhaal voor Laura! Het verscheen eerder in: Louterend vuur (2022) & EdgeZero. De beste Nederlandse genreverhalen van 2022 (2023). Toen zei ik er dit over: “Laura Scheepers schrijft een waargebeurd verhaal dat ze mengde met Fantasy invloeden. Als je de martelingen moet geloven die Bridget moest ondergaan, dan mag je zeker geloven dat ze daaraan is bezweken en daarna geen afscheid kon nemen van haar aardse leven. Triest om dit alles bij volle verstand mee te moeten maken”.
– Finn Audenaert – Zotskap (Geen)
En… nog een weird! Maar… geen fantastiek.
– Maarten Luikhoven – Gastheer (SF)
Ultrakort verhaal over een vondst van een platte steen met tekens. In dit gegeven had vast wat meer verhaal gezeten! Het verscheen eerder in: SF Terra 258 (2017) & Ssst, geheim! (2024).
– Finn Audenaert – Boterthee (Geen)
Geen fantastiek.
– Ruben De Baerdemaeker – Er zij licht (Geen)
Ik vrees dat ik niet veel kan met dit… verhaal? Maar… dat hoeft ook niet, want… geen fantastiek.
– Finn Audenaert – Pretty privilege (Geen)
Pretty weird, maar… geen fantastiek.
– Eveline van Dienst – Magische sneeuwbollen (FA)
Twee roddeltantes worden uitgenodigd op de thee en eindigen… Leuk, maar ietwat simpel verhaal. Volgens opgave bij het verhaal zelfs is dit eerder gepubliceerd in: Inspiratiemagazine BoekenWurmen (zomer 2023). Mij en fandata.nl totaal onbekend.
– Finn Audenaert – Milena bij het slapengaan (Geen)
Aandoenlijk, maar… fantastiek.
– Mike Jansen – Fugraine (SF)
Leuke, ultrakorte, Space detective met een afdoende, doch vrij simpele oplossing.
– Marius Vahlkamp – Combinaison (Geen)
Een en ander… weird, maar toch een aandoenlijk verhaal, maar… geen fantastiek!
– Finn Audenaert – Verloren voorwerpen (Geen)
Weird all over the place! Maar… geen fantastiek!
– Peter De Backer – Mijn paspoort lag op de zeebodem (Geen)
Geen onaardig verhaal, maar… waar gaat het naartoe? En… geen fantastiek!
– Finn Audenaert – Gekist (Geen)
Weird, maar… geen fantastiek!
– Rik de Lavaletta – Het parfum (HO)
Mark geeft zijn vriendin parfum in een mooie flacon. Het heeft paranormale effecten op haar. Verhaal met een diepe verstopte angst. Het is een paranormale fantasy, maar je zou het ook horror kunnen noemen! Goed geschreven! Het verscheen eerder in: Grim 1 – 0. Horror tijdschrift voor Nederland en Vlaanderen (2025).
– Finn Audenaert – Iglo (Geen)
Verhalend gedicht, met een sterke link naar Kapitein Iglo. Maar… geen fantastiek!
– Ruben De Baerdemaeker – De nachtraaf (Geen)
Verhaal over een schrijver met een horrorleven. Hij heeft de nacht nodig om de meest afgrijselijke verhalen te kunnen schrijven. Maar… geen fantastiek!
– Finn Audenaert – Wereldvrede (SF)
Ultrakort verhaal over… ach, lees het zelf én denk er, net zoals ik, even over na. Er zit meer, veel meer, in dan je in eerste instantie denkt! Goed gedaan!
– Marius Vahlkamp – Beschrijf me (Geen)
Liefdevol geschreven verhaal, vertelt vanuit het gezichtspunt van een schoolbord. Mooi geschreven, maar… geen fantastiek!
– Patrick Van De Wiele – Liefde kent slechts één gezicht (FA)
Mooi én een beetje een weird verhaal, maar goed én mysterieus verteld!
– Finn Audenaert – De vele geneugten der rijkdom ofwel de edele sport van het geldgewin (Geen)
Een, voor deze anthologie, lang verhaal. Het verhaalt over de rijkste man ter wereld, die in een constant gevecht lijkt te zijn de rijkste te worden, te blijven en om het weer te worden. Maar… geen fantastiek!
– Marius Vahlkamp – Ohm (Geen)
Verhaal over een jongen die niet verder komt bij een meisje dat hij kust, terwijl ze in trance is. Maar… geen fantastiek!
– Frank Beckers – Denken (Geen)
Geen onaardig verhaal, maar… geen fantastiek!
– Finn Audenaert – De man die besprekingen besprak (Geen)
Lollig verhaal, waar ik, dankzij mijn doopnamen (Jacobus Gerardus), maar ook ondanks dat ik al dertig jaar niet meer rook, ook niet alleen in mijn huis woon en mijn besprekingen absoluut zeker niet op een Remington schrijf en dat ik, doorgaans, de zaken positief benader en helemaal zeker geen whisky drink, ik mezelf wel in de man herken! Ontzettend leuk gedaan, maar… geen fantastiek!
– Hervé Suys – Masker (SF)
Leuk, kort, verhaal. Maar… voor hetzelfde geld speelt het zich af op aarde! Maar in deze hoedanigheid is het natuurlijk SF.
– Marius Vahlkamp – Eigen waarde (Geen)
Weird verhaal, met een poef als hoofdpersoon, of… lijdend voorwerp, dat kan natuurlijk ook. Maar… geen fantastiek!
– Elke Everaert – Dalmatiër (Geen)
Wat de dalmatiër als titel hierin doet? Geen idee! Maar goed… het is geen onaardig verhaal. Maar… geen fantastiek!
– Marius Vahlkamp – Wasje draaien (Geen)
Hilarisch verhaal over mogelijkheden, onmogelijkheden én keuzes. Als de deur van de wasmachine klem zit en jij, als je wilt helpen, door een onbesuisde actie, de hendel afbreekt… Bijzonder leuk verhaal, maar… geen fantastiek!
– Frank Beckers – Absurde Haiku’s (Haiku’s)
– Finn Audenaert – U komt toch ook naar de algemene ledenvergadering van de VBN? (HO)
Hier zet Finn me al wéér voor het blok! Is dit nu een verhaal, of niet? Lang heb ik gewikt en gewogen en om de duistere achtergrond waarin verwezen wordt naar allerlei figuren, zoals bloedzuster, monsters en dergelijke… toch maar wel! Eerder verschenen in: 9000 levens (2025)
– Patrick Van de Wiele – Mijn droomwens (SF)
Een biochemicus is geselecteerd om Trappist-1e mede te koloniseren, maar zijn vrouw wil niet mee. Wat nu? Aan elke keuze hangt een dilemma. Misschien niet echt een verhaal, maar wel een leuk dilemma!
– Finn Audenaert – Poel der driften (Poëzie)
– Marius Vahlkamp – Zwaluw (Geen)
Leuk, maar geen verhaal, of liever… een experimenteel verhaal. En fantastiek? Ook discutabel! Ik kies, weliswaar aarzelend, voor niet!

Welaan… een hele klus deze anthologie. Negenenveertig verhalen, poëzie en haiku’s, waarvan er een vijftiental fantastiek zijn én er een vijftal al eerder in gekende bundels, dan wel in tijdschriften, waren verschenen. Mag ik zeggen dat ik dat enigszins mager vind? Daarentegen mag ik ook wel zeggen dat een aantal van de niet-fantastieke verhalen best wel leuk waren om te lezen, dus dat brengt dan weer de verhouding weer een beetje in balans. Dus… concluderend… leuke anthologie, maar er had meer fantastiek, en minder weird, in gemogen van mij.

Jos Lexmond…

Robin Langerak – Het naderende afscheid (Gemengd)
Eigen beheer (2024)
178 pagina’s, gratis
Samensteller: Robin Langerak
Omslagillustratie: Handmatige aanpassing van beelden gegenereerd met de Microsoft Image Creator

Tijdens mijn speurtochten op het web, kwam ik deze puur toevallig tegen op de website van de auteur Robin Langerak – alle verhalen zelf. Er stond te lezen ‘Recent is mijn boek ‘Het naderende afscheid’ verschenen, met daarin alle bovenstaande verhalen. Wie het boek in papieren versie wil lezen kan mijn zijn/haar adresgegevens sturen via het e-mailadres op deze site. Ik stuur dan een gratis exemplaar op!’. De omslag intrigeerde me meteen en of ik nog geen recensieboeken genoeg had, schreef ik een mail én ontving stante pede deze bundel. Het was al in 2024 geschreven en gemaakt, maar dat was voor mij geen beletsel om het, voor mijn plezier en genoegen, door te nemen en er, daarna aan jullie, wat over te vertellen. Robin Langerak, geboren in 1978, was al genoeglijk bekend in Fandata.nl en had daar al een drietal verhalen opgenomen staan. Ze waren verschenen in niet de minste uitgaven, zoals daar zijn: Ganymedes 18, EdgeZero, de beste Nederlandse genreverhalen uit 2018 (had de 17e plaats bij de Paul Harland Awards in dat jaar behaald) en in Fantastische Vertellingen 61 van (2022). Voorwaar prima referenties dus om een eigen bundel samen te stellen en in eigen beheer uit te geven. Het boek ziet er netjes verzorgd uit, de redactie ziet er prima uit, dus… niets stond er in de weg om het te lezen en wereldkundig te maken!

– Elk verhaal heeft twee kanten (SF)
Een man wordt wakker in een stoel, met voor hem een man in een wit overhemd. Deze vraagt: “Weet je wie ik ben?” Dat weet de man in de stoel niet. “We hebben je vrouw te pakken gekregen”, zegt de man in het witte hemd. “Ha, ik wist niet dat ik een vrouw had. Ik ben benieuwd hoe ze er uit ziet!” Zo begint min of meer een intrigerend en schitterend verhaal, waarin de man op de stoel, langzaam maar zeker, achter zijn herkomst komt!
– Conversie (SF)
Een gevangene krijgt te horen dat hij veroordeelt is tot statisficatie. Wat het is… geen idee, maar het laat de gevangene verdwijnen. Vrij onduidelijk verhaal, dat meer uitleg behoeft! Qua lengte van het verhaal, zou dat, mijns inziens, mogelijk geweest zijn!
– De laatste tocht (SF)
Twee mensen hebben een interstellaire tocht gemaakt in een kolonistenschip. Een van hen sliep gedurende de gehele reis. De ander, een seriële kloon, leeft gedurende de hele reis en wordt telkens vervangen door een volgende kloon. De kloon wordt steeds meer een ander dan de slaper en ontwikkelt een eigen persoonlijkheid. Een hartverscheurend verhaal over het missen van iemand, wiens gelijkenis je nu martelt. Schitterend en indringend verhaal!
– Voordat je gaat slapen (SF)
Pracht van een droef verhaal. In de toekomstige wereld heeft de Slaap toegeslagen. Een week voordat de Slaap inzet, wordt het haar van het slachtoffer grijs. In Japan, in een klooster, leven monniken en een aantal kinderen, waaronder Nara en Arigato, Op een dag… geweldig verhaal over leven en overleven. Gevoelvol verteld! Eerder verschenen in: EdgeZero. De beste Nederlandse genreverhalen uit 2018 (2019).
– Waar de wereld ophoudt (FA)
Vreemd verhaal waarin ’niets’ wordt uitgelegd. Er is een muur, een hoge muur, ondoordringbaar, maar wat de muur is, de grens tussen wat en wat, wordt niet duidelijk. Is het een onaf verhaal, wellicht? Het is er kort genoeg voor.
– Eendagskind (SF)
Geweldig verhaal over werkers die gemaakt, geboren, worden en werken. Ze sterven weer na een dag om hergebruikt te worden. Een van hen, de mismaakte Tesimo, wordt door de moeder gered en beleeft een geheel andere dag. Ondanks de onlogica, mooi en gevoelvol verteld! Eerder verschenen in: Ganymedes 18 (2018).
– Voorkennis (SF)
Geweldig en heftig verhaal, wat slechts één makke heeft. Namelijk dat er niet verteld wordt waarom hun dochter niet op de normale manier geconstipeerd kan worden, maar gemaakt én gekozen moet worden. Het einde is bijzonder heftig! Eerder verschenen in: Fantastische Vertellingen 61 (2022).
– Vlucht uit de loopgraven (SF)
Indrukwekkend verhaal over een oorlog met aliens. Rin, een aardse soldaat, is de hoofdpersoon. Maar… lees het verhaal vooral zelf, want het is vrij gecompliceerd. Alleen het einde vind ik vrij onbevredigend. Maar… oordeel zelf!
– Aan het einde van de rij (FA)
Vreemd, maar mooi verhaal. Een moeder en een zoon staan in de rij, op weg naar het einde van de rij. Er gebeurd veel onderweg, maar ook weer helemaal niets. Ze zetten een stap vooruit en dan is het weer wachten. Waar is het einde van de rij. Hoewel er amper iets gebeurd, is het toch een behoorlijk mooi verhaal. Hoe zou dat toch zo gekomen zijn, peinst deze besprekerd.
– Rust in vrede (SF)
Een vriend belt! Belt met de mededeling dat hij een tumor in zijn hoofd heeft en dat hij in een cryogene slaap wil gaan tot ze het kunnen genezen, maar… hij heeft een probleem! Kort, maar leuk, verhaal! Dat mooi is verteld en het overdenken meer dan waard!
– Koningsmoord (FA)
Een man met een koningsmeter. Als hij wakker wordt die dag, staat er 982 op die meter, 6 minder dan gisteren. Dagelijks trekt hij erop uit om dat aantal te verlagen. Vandaag ook! Verhaal met een verrassend einde dat ik absoluut niet aan zag komen. Leuk gedaan!
– Terug naar af (SF)
Bijzonder leuk verhaal over een man die allerlei pogingen doet om als held uit een treinongeluk tevoorschijn te komen. Telkenmale als het hem niet lukt, reset hij de tijd en doet alles opnieuw, maar dan net even anders! Dertien pogingen later…
– Voor niets gaat de zon op (SF)
Een post-apocalyptisch verhaal over stammen van mensen. En een van de mensen in die stammen is Jon’kin. De stam wordt geplaagd door enorme hagelbuien opgewekt door een andere stam. Jon’kin heeft een gave. Heeft hij de kracht nog om die in te zetten? Mooi verhaal over een wereld, die teruggevallen is in een soortement van middeleeuwen.
– Geboortegrond (FA)
Een beetje een vreemd verhaal. Kinderen worden niet op een ‘normale’ manier geboren, maar komen op de geboortegrond uit de mist, tot hun ouders… Mooi verteld, maar het blijft een mysterieuze en onverklaarde business!
– Artefact (SF)
Fascinerend, edoch vreemd, verhaal over een vriendengroep van negen personen, die toestemming krijgen om het artefact (bedevaart) op Mars te bezoeken. Tijdens de twee maanden durende reis, ontmoet de naamloze hoofdpersoon Violet. Waarom…?
– De redding is nabij (Geen)
Hm… een verhaal waar ik even over na moet denken, of het wel, dan niet fantastiek is. ……….. OK. Even is voorbij! Geen fantastiek dus!!!
– Het afvalprobleem (FA)
Als Silah sterft, verdwijnt de rivier. Zolang de rivier stroomde was het afvalprobleem klein. De rivier waste het meeste ervan weg, maar zonder de rivier… Mooi, maar droefgeestig stemmend verhaal. De rivier MOET terugkomen.
– Het oog van de storm (FA)
Het oog van de storm overheerst in dit verhaal normaliter. Een groep mensen achtervolgt een groep rebellen. De laatste staat op het punt een kwantumstorm in te lopen om proberen te ontsnappen aan de achtervolgers. Kan je het nog volgen? Het wordt nog vreemder. Zit er logica in? Misschien, of misschien ook niet! Begrijp het, of vergeet het!
– Als een lopend vuurtje (SF)
Een toch wel somber verhaal over een toekomst die eindig is, althans… voor de mensheid. De president van de VS opent een nieuwe energiecentrale en stapt daarna in Air Force One voor een vlucht naar Europa. Hij wordt vergezeld door een keur van journalisten, die elk een… interview met hem kunnen opnemen. Maar… toch wel een imponerend verhaal!
– Toestemming (Geen)
Mooi verhaal over de liefde! Maar… geen fantastiek!
– Wie het laatste lacht (Geen)
Indrukwekkend verhaal. Overleven om te overleven! Maar… geen fantastiek!

En… dat was het! Al doende rijst toch de vraag in mij op. Dit was het laatste wat er op Fantastiek gebied door Robin Langerak gedaan is, althans… op publicatiegebied dan. Zou de titel van deze bundel betekenen dat dit zijn naderende afscheid was als schrijver? Dat hij er genoeg van had. Dat zijn schrijverij, ondanks de potentie die we kunnen zien in dit werk, toch niet het resultaat was dat hij voor ogen had. Dat het hem allemaal niet snel genoeg ging en dat de wereld schijnbaar niet zat te wachten op Robin Langerak en zijn verhalen en dat hij daarom zijn netjes verzorgde bundel, met alles erin wat hij kon op de top van zijn kunnen, maar weggaf omdat niemand het aan wilde schaffen?

Een mens vraagt het zich zomaar af. Waarom stopte hij met schrijven? Op zijn website geeft hij inderdaad aan, de hoop te hebben opgegeven om zijn verhalen te publiceren. Zoals gezegd… hij heeft duidelijk potentie. Misschien is de hausse aan verhalenbundels van der laatste paar jaar voor hem te laat gekomen en heeft Robin Langerak daarom de pen aan de wilgen gehangen. Het is meer dan jammer. Robin heeft absoluut potentie, dat weet ik, als veellezer, zeker. Stuur je verhalen naar Finn Audenaert, Robin! Die heeft publicatie mogelijkheden te over. Zijn Out of this World Home is er zeker een van! Maar de vele verzamelbundels, voor wie dan ook, die hij samenstelt, hebben er ook vast een plek voor!

Jos Lexmond…

Josje Weusten – Valse waarheden (SF)
Iceberg Books, Amsterdam (2026)
(Oorspronkelijke titel: Fake Fish (Spasile Books (2024))
234 pagina’s, € 17,99
Omslag: Michael van Zijl/Underwater – Alexandra Djokic

Je kunt gerust zeggen dat Iceberg Books me steevast weet te verrassen! Zo ook weer met Valse waarheden van, een voor mij in het fantastieke gebied totaal onbekende debutante, Josje Weusten. Wat weten we (ik) van haar. Welaan… ze is geboren in Heerlen in 1980. Na een promotie in de literatuurwetenschappen en een opleiding aan Faber Academy in Londen, combineert Weusten haar schrijverschap met haar werk als docent literatuur en creatief schrijven aan de Universiteit Maastricht bij de Faculteit der Cultuur- en Maatschappijwetenschappen. Ze onderzoekt het spanningsveld tussen waarheid, identiteit in tijden van AI. Welaan… als dat niet iets is! Ze woont al 20 jaar bij onze zuiderburen, in België.

Haar boek Valse waarheden verscheen in 2024 als Engelstalige debuutroman Fake Fish in 2024 bij de Britse uitgeverij Sparsile Books (Glasgow) en werd geselecteerd als Debut Showcase voor de Schotse Boekenweek.

Hoe het ook zij… het verhaal verraste mij behoorlijk. Zeker nu door de immense en plotse groei van AI (je zou het explosie kunnen noemen), waarbij we ons steeds meer af moeten vragen of het de waarheid is wat we lezen en zien, of dat we voor de gek worden gehouden met deep fake filmpjes en AI teksten. En dat is vooral waar Valse Waarheden over gaat. Je kunt dus best zeggen dat het een zeer bij de tijd verhaal is.

Het eerste deel van het verhaal speelt zich af in onze tijd, waarin een fake video de reputatie van een bekende filmproducer, Prior, vernietigd en de student filmwetenschappen, Martin Hermans, verstrikt raakt in een web van schuld en zwijgen. De basis wordt hier gelegd voor de inrichting van de wereld van twintig jaar later in het tweede deel van het verhaal.

Dat tweede deel is behoorlijk heftig. Zogezegd speelt het twintig jaar later dan nu en… AI is verboden, hoewel dat bijna niet is voor te stellen nu zelfs de grootmachten er mee weg zijn. Een nieuwe generatie groeit op in een samenleving waarin de desinformatie radicaal uitgebannen is. Fictie, zoals in verhalen en boeken, is verboden. Muziek is een van de dingen die, alleen instrumentaal is toegestaan. De EU is uiteen gevallen en vier jaar na die ineenstorting, droeg het nieuw gekozen kabinet de universiteiten op terug te keren naar haar kerntaak van waarheidsvinding. De studies van kunst, literatuur, film en theater, horen daar volgens de minister niet bij. De financiering voor die vakgebieden wordt per direct stopgezet.

Valse Waarheden is een indringende toekomstroman over liefde en verantwoordelijkheid, over ouders en kinderen, en over de behoefte om je eigen verhaal te beheersen en de prijs die daarvoor wordt betaald. Ik vond het schitterend en schokkend tegelijk en werd totaal gegrepen door een realistisch toekomstverhaal wat zomaar zou kunnen gebeuren, ondanks dat we nu al zien gebeuren dat AI zo snel al een vaste waarde, of we dat nu willen of niet, heeft gekregen in ons leven. In dit verhaal is er op een tijd een halt aan toegeroepen. Of dat in de ‘echte’ wereld nog gaat gebeuren… dat ziet de generatie na ons!

Indrukwekkend verhaal en een aanrader, dat moet gezegd!

Jos Lexmond

Tuin der raadselen (DIV)
EdgeZero (2026) Prijs: € 12,75
Samensteller: Finn Audenaert
Omslag: Yvonne Vetjens
Verkrijgbaar via: Amazon.nl

Een geheel nieuwe anthologie, die net als Onwereldse sprookjes, ook een afwijkend formaat (vierkant) heeft en wat, IK zeker, bijzonder onhandig vind om vast te houden tijdens het lezen. Maar ook moet gezegd worden dat het een prijs heeft om te zoenen. Waar krijg je nog zoiets, vijfentwintig SF/F/H-auteurs die fantasierijke verhalen schreven die zich in tuinen afspelen, én al dat… voor slechts € 12,75. Dat krijg je natuurlijk nergens en daarbij wordt mijn mond absoluut gesnoerd met mijn gezeur over afwijkende formaten, die een beetje lastig vasthouden tijdens het lezen. “Klaar nu! Trek je mond maar eens open en vertel eens wat zinnigs over de inhoud. Daar doe je beter aan!” Deemoedig, sla ik mijn blik teneer. “Ja, meneer”.

Wel… daar gaat ie dan!

Het voorwoord Waar de polder mij vond is liefdevol geschreven door Finn zelf. De tuin was een plek waar hij zichzelf vond en er soms meer in zag, dan dat er in werkelijkheid was. Maar zagen we dat allemaal wel eens niet? Tuinen… we waren er vast en zeker allemaal thuis en wat we erin beleefd hebben, ik in ieder geval wel, is met geen pen te beschrijven. Mooi verteld, Finn!

En dan… dan beginnen we echt en wel met een gedicht: Bosmensen, door Jo Neels. Mooi gedaan, maar zoals gewoonlijk… ik heb er geen verstand van, dus… er ook geen mening over. Het wordt gevolgd door het eerste verhaal:

– Tais Teng – De orchideeëndief (FA)
Liam ontdekt, terwijl hij in de nieuwe bushalte op de bus wacht, een deur in de muur aan de andere kant van de weg. Als hij er door gaat, ontdekt hij een sprookjesachtige wereld (Tuin) aan de andere kant. Hij ontmoet er Erytheia, Eri voor haar vrienden. De avond valt en Eri zegt hem te vertrekken voor het donker is. Want dan ontwaken er bepaalde lieden die je net wilt ontmoeten! Als hij de Tuin verlaat, mag hij niets meenemen, enkel de aarde onder zijn schoenen. Liam doet het toch en… Een prachtig verteld sprookje, verrassend en eindigend, zoals goede sprookjes doen. Een nieuwe Grimm is geboren! (Ach nee… hij bestond natuurlijk al!)
– Frank Roger – De tuin waar de tijd tot stof verkruimelde (FA)
Evenzo briljant is dit verhaal van Frank Roger! In een rondgang door haar tuin, constateert Virginie, dat de tijd in haar tuin tot stilstand is gekomen. Daar moet ze met haar man Harry over praten. Een pracht van een sprookje, waarin tijd geen rol meer speelt. Een menselijk drama? Misschien, maar de tijd, de tijd… Het verscheen eerder in: Holland SF 6 (1993), Horizon 87 (1993), De trein naar nergens en andere verhalen (2005) en: De trein naar nergens en andere verhalen (2024).
– Beck Palmas – Buitenstaander (FA)
En… alweer een briljant én mysterieus verhaal. Enerzijds is het een verhaal over eenzaamheid en anderzijds over een allemansvriend (zo op het oog) die plots verscheen op een onweersnacht en er nu voor de eenzame is, die opbloeit onder zijn aandacht. Prachtig verteld! Een verhaal om nog eens uitgebreid over na te denken!
– Hervé Suys – Oliver’s army (FA)
Tedere voorbodes, miljoenen! Kort verhaal, ultrakort! Maar ook… ultra dreigend. Tedere voorbodes. Een prelude wellicht?
– Johan Klein Haneveld – Een plek voor zichzelf (FA)
Pracht van een verhaal! Een gestreste man vind een klein parkje, blijkbaar door eenieder over het hoofd gezien. Maar… hoe klein, of groot, is dit park wel niet?
– Claudia van Arkel – Welkom in mijn hof (HO)
Verhaal als een oneindige kooi, vermomd als een prachtige tuin. Iedereen past erin, maar… de duivel zelf wil toegang…
– Django Mathijsen – De laatste jacht van de bomenjager (FA)
Ook zonder Anaïd, schrijft Django meer dan schitterende verhalen. Zo ook dit over een bomenjager, die zijn overleden vader en moeder terugziet. Machtig mooi én ontroerend!
– Frank Roger – De rozen van de herinnering (FA)
Virginia geniet van haar tuin en telkens, na een heerlijke kopje thee, dwaalt ze er door. Ze weet dat ze geen van de prachtige rozen mag plukken, maar op een dag doet ze dat toch en wordt ze overspoelt door een herinnering aan… iets, op en dat… Prachtig en gevoelvol verteld! Eerder verschenen in: De trein naar nergens en andere verhalen (2005) en in: De trein naar nergens en andere verhalen (2024).
– Ruben De Baerdemaeker – De architect (FA)
Ruben De Baerdemaeker voelt de sfeer in deze anthologie meer dan goed aan en zijn eigen verhaal vleit zich genoegzaam tussen de andere verhalen. Een oase van rust, dat is wat het is!
– Harrie Adema – Koning Kyrië (FA)
Bestaan ze wel? Of toch niet? Bij het verhuizen van een druivenstruik, zit een van de palen hartstikke vast in de grond. Het lijkt wel alsof er een aardmannetje het aan de andere kant vasthoudt! Uiteindelijk… leuk verteld verhaal!
– Marius Vahlkamp – Snoeiharde spijt (Poëzie)
– Hervé Suys – Kapitein Mus (FA)
Kapitein Mus en zijn bemanning, hebben het geluk om op een eiland te stranden met vreemde vogels en aparte vruchten, waardoor de intelligentie en wijsheid toeneemt. Een van hen kan zelfs gedachten lezen. Leuke bijkomstigheid is de totstandkoming van het verhaal. Lees dat voorafgaand aan het vertelsel!
– Alexandra Dingenauts – De prijs van de tuin (SF)
Een man in een beschermde omgeving, doet administratie, oude administratie over tuinen, een tuinwereld en dat soort onmogelijke objecten. Hij neemt een beslissing, neemt plaats in zijn ruimteschip, een Fantamische Flittervlerk (herken ik nu een ruimteschip uit de boeken van Jack Vance?) en gaat op weg naar… Prachtig én verontrustend én origineel (misschien het ruimteschip daargelaten) verhaal. Echt van genoten!!!
– Beck Palmas – Tuinfeest (FA)
Prachtig en liefdevol geschreven verhaal over ergens bij horen, thuis zijn en eindelijk zijn wie je bent. Fantasievol verhaal, over verbondenheid, maar vooral… de liefde. Raadsels? Lees het en je weet wat ik bedoel!
– Frank Roger – De tuin en de technische storing (SF)
Briljant kort verhaal, waarvan echter niet weet hoe er iets over te vertellen, zonder de clou te verstieren voor jullie. Dus… zeg ik maar niets. Zelfs de subcategorie niet die ik eraan gehangen heb! Lees en geniet er ongestoord van!
– Laura Scheepers – Het botje in de tuin (FA)
Prachtverhaal over de liefde. Robine is een archeologe met paranormale gaven. Samen met haar kersverse vriend, ook een archeoloog (maar dan een voor onderwater) is ze op vakantie in Pompeii en met de aanraking van een klein botje… Mooi, én op een romantische manier verteld!
– Bjorn J Keus – Leven stromend door de aardetuin (Poëzie)
– Guido Eekhaut – Het pad met de splitsende tuinen (FA)
Guido Eekhaut is een verhalenverteller pur sang! Het verhaal dat hij hier tentoonstelt is vreemd, doch liefdevol verteld. De hoofdpersoon woont in een deel van de stad dat door eenieder verlaten is. Hij is de enige, buiten de dolende doden, die hier woont. Hij bezoekt de immer splitsende tuinen en observeert de doden zonder oordeel of mening. Uiteindelijk… Prachtverhaal en onthutsend in het besef van het einde… van het verhaal!
– Mike Jansen – Zij die verslindt (FA)
Dit verhaal is zeker niet alledaags voor Mike! Een mare, fabel of toch een sprookje over drie dieren. Een rat, een varken en een haan, die de strijd aangaan met het Rot. Maar als ze door Rasilka, de heks uit welhaast alle sprookjes, als offer voor Sa’Mel bedoeld zijn… Mooi, zoals het een sprookje betaamt, verteld!
– Frank Roger – Het doorsteekje (FA)
En… wederom een schitterend kort verhaal van Frank Roger. Een idee, te simpel voor woorden, maar met een briljante uitwerking! Waarom kom ik niet op dat soort ideeën? Snik…
– Charles van Wettum – Een voorzichtig project (SF)
Wat een magnifiek idee! Een wezen, of multiwezens, die zich verveelt (vervelen), creëren een project, waarbij een man en een vrouw gereconstrueerd worden, om hun reacties te onderzoeken op situaties waarin ze zich begeven. Schitterend verhaal waarbij de individualiteit het wint van de harmonie? Eerder verschenen in: Wonderwaan 55 (2025) en in: Zwervers – Liederen van tijd en ruimte (2025).
– Roelof Goudriaan – Vruchten van eindeloze wonderen (FA)
Een dief op een markt in Den Haag, wiens hebberigheid duidelijk te spotten valt, is een willig slachtoffer. Fascinerend verhaal!
– Elke Everaert – Rien ne va plus (FA)
Adam ontdekte, terwijl hij een lamp verving, een verborgen reusachtig vierkant groen te midden van het kale beton. Het was een verademing! Verschillende keren heeft hij al geprobeerd het te bereiken. Nooit gelukt, maar… Mooi verteld, maar met een discutabel einde!
– Jo Neels – Waar mijn zus woont (FA)
Mooi en lieflijk verhaal! Een oude put in een levende tuin is de toegang tot een andere wereld, waar Celines zus woont. Kan Celine haar dit keer ook bereiken?
– Edward van Egmond – Aan het einde van de weg (HO)
Spannend zombie-like verhaal van een vader en zoon, die op weg zijn naar de tuin, een plek dat echter mensen besmet met ondoden. Goed verteld verhaal.
– Marie-Louise Hellemons – De tuinen van Madame Jenkins (SF)
Pracht van een een verhaal! Het is een vertelling over een tweetal, die voor de puissant rijke Florence, de vreemdste wezens, van waar dan ook uit het heelal, zoekt. Een fantasierijk verhaal, dat absoluut niet slecht in de EdgeZero jaarbundel over 2026 zal staan!
– Maarten Luikhoven & Paul Sheperd – Het weerzien met Filip (HO)
Een verontrustend verhaal, er is namelijk niet precies te vertellen wat er mis is. Na hun bezoek aan de tuin, met de vreemde dingen die half begraven in het zand en het beeld met de gelijkenis aan Filip. Prachtig verhaal, dat eindigt in een in slaap gebrachte dreiging. Eng!
– Frank Roger – De lentetuin (FA)
Het vijfde verhaal van Frank Roger in deze anthologie. Wat een traktatie! Nooit houdt hij op me te verbazen. Nu weer met een verhaal over een oude man met een grote tuin, die onderhouden werd door zijn vrouw. Maar toen zij overleed, werd de tuin niet meer onderhouden. Verwonderd kijk hij, tijdens zijn wandelingen, maar de steeds meer verwilderende tuin. Slecht één plek, bij het tuinhuisje, daar lijkt de tijd in de lente/zomer (doorhalen wat niet van toepassing is), stil te zijn blijven staan. De planten tieren welig, insecten gonzen dat het een lieve lust is en de vogels kwinkeleren hun lied. Op een dag sukkelt hij er in slaap… Geweldig mooi verteld! Eerder verschenen in Hels paradijs (2024).
– Miriam Ootjers – De koning en de tienduizend bananen (FA)
Miriam Ootjers is inmiddels een meer dan bekend sprookjes, legenden en verhalenverteller geworden. Ditmaal een geheel nieuw en fris sprookje over een koning die dol is op (je voelt hem al aankomen) bananen. Op een gegeven moment wil hij elke inwoner van zijn land een banaan geven. De hofmagiër roept hulp in van zijn collega’s en de oplossing die hij heeft… prachtig sprookje mét een moraal!

Alle verhalen zijn verlucht met prachtige illustraties, dat mag gezegd! Wat mooi is dat de illustratoren met naam en toenaam bekend zijn, alsmede ook de titel van het werk. Wat natuurlijk prachtige informatie voor een Fandata inbrenger is! Echter… als je op de naam van de kunstenaar gaat zoeken, dan vind je helemaal… niets! Eigenlijk een beetje hetzelfde als bij de illustraties in het tijdschrift Grim en misschien is de bron van die illustraties wel dezelfde als in deze Tuin der raadselen. Dat is eigenlijk het enige jammere (buiten het formaat dan) van deze anthologie. De verhalen zijn zonder uitzondering schitterend.

Jos Lexmond

Charles van Wettum – Zwammen (SF)
Muttew (Eigen beheer) (2026)
178 pagina’s; prijs € 22,00
Omslag: Muttew
Verkrijgbaar bij: Charles van Wettum (www.wettum.org)

Je kunt toch wel zeggen dat Charles van Wettum in een paar jaar tijd in het centrum van het SF minnend Nederlandse taalgebied is komen te staan. Met zijn meer dan boeiende korte, langere, lange én originele verhalen, heeft hij in betrekkelijke korte tijd een groot aantal fans, waaronder mijzelve, aan zich gebonden. Hij heeft een zeer gestage productie, die onuitputtelijk lijkt, uit een bron (de sterrenhemel en alles wat daaronder/daarboven/daarin rondtolt en heen en weer stuitert) waarin overduidelijk zijn interesse ligt. Meermalen verrast hij ons met mooie weetjes op facebook, die dan nogal eens de aanzet lijken tot een geheel en al nieuw, én… alweer een origineel verhaal!

Zoals nu ook met Zwammen! Dat zwammen kan je natuurlijk wel op twee manieren opvatten, maar zwammen… dat kan je Charles allerminst van betichten, dus… dan moeten het wel paddenstoelen, dan wel schimmels zijn.

Charles situeert zijn nieuwe roman op Mercurius. Een kleine wereld, dichtst bij onze zon, alwaar je, door de grote temperatuurverschillen, geen leefbaar geheel zou verwachten en waar je dus niet zo gauw een verhaal zou situeren. Wel… Charles wel. Hij creëerde hete en vochtige grottenstelsels diep onder de oppervlakte van Mercurius, die uitermate geschikt zijn om zwammen te kweken die de metalen (de kern van Mercurius bestaat grotendeels uit ijzer en andere (edel)metalen) aan de rotsen onttrekken en zo op een gemakkelijke manier geoogst kunnen worden. In de grotten woont, onder andere, Jaap Goedegebure in een kleine wooncabine, die daar leeft als een kluizenaar. Hij checkt dagelijks en routineus de factoren die zijn leven bepalen. Hijzelf is aangepast en kan daardoor veel hogere temperaturen verdragen dan andere zwamwerkers. Maar hij controleert de temperaturen van het binnenstromend en wegstromend water, luchttemperatuur en vochtigheidsgraad en vooral de metaaldichtheid van de zwammen die hij op de wanden van de grot kweekt. Hij controleert zijn mijnpak en zeker ook de sporenfilters, want de sporen van de zwammen zijn zeer giftig. Alles gaat op de automatische piloot, maar er ontsnapt niets aan zijn aandacht.

Geregeld hoort hij de wijze raad van zijn vader in zijn hoofd en dat geeft zijn leven richting. Ook als een een aanslag op Mercurius gepleegd wordt en hij, Subhoofd, zijn plicht doet en de evacuatie van de zwamwerkers naar boven begeleid en in goede banen probeert te leiden. En ook als dat betekent dat bij telling, de meestal dronken Donald Macstork, vermist is. Hij gaat naar hem op zoek en als hij hem gevonden heeft…

Een prachtig staaltje wereldbouw wordt hier door Charles geëtaleerd. Alles klopt, geen speld tussen te krijgen en er is geen enkele twijfel te bespeuren. Het productieproces van de edele metalen door de paddenstoelen, daar is ook al geen speld tussen te krijgen. Dit schreef ik al toen ik nog maar een kleine twintig pagina’s in Zwammen gevorderd ben. De vraag is of ik wel superlatieven genoeg heb, als ik op pagina 178 ga eindigen met het verhaal. We gaan het zien. Voor nu… ga ik gewoon door met het genieten van de genialiteit!

En… ademloos bij het einde aangekomen, ben ik nog steeds onder de indruk van het verhaal. Spannend, avontuurlijk én verrassend. Zo lust ik er nog wel eentje, Charles!

Jos Lexmond