Jack Vance – De archipel des doods

De-archipel-des-doods.jpg

Jack Vance – De archipel des doods – 163p.
Spatterlight, Amstelveen (2020) € 14.71
Het Verzameld Werk van Jack Vance 24
(The Deadly Isles, Bobbs-Merrill, Indianapolis – 1969)
Vertaling: Karin Langeveld
Omslagontwerp & Illustratie: Howard Kistler
(Verkrijgbaar via Amazon.de)

Weer eens een niet fantastische Vance. Altijd leuk, althans dat vind ik zelf. Je mag je wel eens afvragen of ik dit ook zo leuk zou vinden als er geen Jack Vance op zou staan. Dat mag dan inderdaad wel gezien worden als een gewetensvraag en als ik daar helemaal eerlijk op zou moeten antwoorden, dan zou dat toch: “Nee”, zijn. Natuurlijk, als er helemaal niets anders meer te lezen zou zijn… dan natuurlijk wel, want de drang om te lezen is altijd en overal aanwezig. Ik zou het verschrikkelijk vinden als er niets meer te lezen zou zijn. Ik heb eenmaal meegemaakt tijdens een vakantie uit de hel. We verbleven meer dan een week in een verrot huisje hoog op een helling boven het Gardameer alwaar het die gehele week gestortregend heeft, zodat we het huisje amper konden verlaten. Daar reken je niet op met het meenemen van boeken. Het resultaat was dat ik ergens halverwege de week zonder leesvoer zat. Toen heb ik de boeken van de kinderen gelezen, de dokter Anne Maas tijdschriften van mijn vrouw en de achterkant van een pak macaroni. Kortom: paniek! Sindsdien ben ik nooit meer met minder dan tien (behoorlijke pillen) meer op vakantie gegaan. Die hel boven het Gardameer zou me nooit meer overkomen, dat wist ik zeker. Dus in een situatie hierboven beschreven, zou ik zeker ‘De archipel des doods’ ter hand genomen hebben, ook al stond er als schrijver Bas de Wit (of wie dan ook) op gestaan hebben en er waarschijnlijk net zoveel plezier als nu aan beleefd hebben. Maar normaal gesproken zijn er voldoende SF, Horror of Fantasy boeken in de buurt zodat het niet echt nodig is, iets niet fantastisch te lezen.

Maar Jack Vance… ik vind het leuk dat (bijna) alles wat hij geschreven heeft nu in ‘Het Verzameld werk van Jack Vance’ van Spatterlight heruitgegeven en uitgegeven wordt. Sommige van zijn niet fantastische verhalen zijn net zo leuk, schelmachtig en humorvol als zijn fantastische verhalen. ‘De archipel des doods’ is zo’n boek waarin de intriges over elkaar heen buitelen en wat weer Vanciaans als vanouds in elkaar zit.

Brady Royce, beheerder van het onmetelijke familiefortuin van de Royces, trouwt met de mooie, maar veel jongere Lia Winterson. Voor hun huwelijksreis vertrekt het stel, omgeven door naaste familie en enkele goede vrienden, aan boord van Royce’s zeiljacht de Dorado IV op een idyllische cruise langs de romantische eilanden en atollen van de Stille Zuidzee: Tahiti, de Tuamotus en Markiezeneilanden. Maar zoveel geld en weelde wekken als vanzelf afgunst en begeerte op en dan wordt moord misschien nog wel eens lonend te noemen. Luke Royce, een neef van Brady en uit een minder gegoede tak van de familie, werkt in een huisje in inheemse stijl aan de westkant van Tahiti. In de vijftien maanden dat Luke daar verbleef, heeft hij duizenden vissen gevangen. Hij voorzag ze van roestvrijstalen merkjes en gooide ze dan weer terug in de zee. Luke ontving een brief van neef Brady met het verzoek zich bij hen te voegen op de Dorado IV. Toen hij op zijn scooter naar Papeete reed, viel hem een onbekende man op, die hem in de gaten leek te houden. Het is het begin van…

Leuk verhaal wat je langs Bounty eilanden met witte zandstranden in de Stille Zuidzee voert en dat je zin in vakantie behoorlijk toe doet nemen, maar ook een intrigerend stukje leeswerk!

Jos Lexmond

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Enter Captcha Here : *

Reload Image